***ΦΟΥΡΤΟΥΝΕΣ...***

Μετα απο πολυ πολυ καιρο... απειρες φορες σκεφτομουν να γραψω... μια δεν ειχα internet, μια δεν ειχα χρονο, μια ημουν πολυ ευτυχισμενη η' πολυ δυστυχισμενη για να μπορεσω να σκεφτω... Οχι οτι τωρα εχω ξαφνικα εμπνευση.. Παλι δεν ξερω τι να πω.. Μονο να βριζω και να κλαιω θελω. Και αυτο κανω. Βριζω οποτε βλεπω τηλεοραση κ βριζω ετσι που δεν εχω ξανακουσει τον εαυτο μου, βρισιες που δεν ηξερα οτι υπαρχουν, δικες μου, της στιγμης, εκπλησσομαι με την ευρηματικοτητα κ τις συνθετες λεξεις μου.. Κ μετα κλαιω.. κλαιω οταν συνειδητοποιω τι εγινε (οχι τι γινεται, η' τι θα γινει) , κλαιω για τον πιτσιρικα που δολοφονηθηκε, κλαιω για τη μαμα του, κλαιω απο χαρα κ απο ενταση με την εικονα των μαθητων στο νησι που εκαναν τη δικη τους πορεια διαμαρτυριας στα στενα της Χωρας.. Ποσοι να ηταν?? 50?? 60?? με τα πανο κ τα πλακατ τους, με πληρη ενημερωση για τα νεα συνθηματα, πρωτα στην αστυνομια, μετα στο δημαρχειο, κ μετα στα πλακοστρωτα της Χωρας, κ οι γιαγιαδες να βγαινουν στα μπαλκονια κ στις πεζουλες κ να τα χαιρετανε κ να χειροκροτανε... Κ οι φωνες τους να κανουν αντιλαλο στους ψηλους τοιχους κ τις καμαρες κ να ηχουν ακομα δυνατοτερες... Πολυ δυνατη εικονα, πρωτογνωρη για το νησι. Ακομα κι εδω λοιπον...
Κι απο την αλλη οι καταστροφες... Εκει μπερδευομαι.. Απο τη μια λυπαμαι τα μικρα μαγαζακια (μονο αυτα) κ σκεφτομαι πως θα ενιωθα αν ηταν κ το μαγαζακι της αδερφης μου στο κεντρο, σπασμενο κ καμμενο... Απο την αλλη δεν θελω να σταματησει εδω αυτο... Αν σταματησει τιποτα δεν θα αλλαξει.. Ισως πρεπει να πιασουμε πατο. Ξερω οτι καποιοι απλως σπανε.. Ξερω οτι αλλοι σπανε κ κλεβουν.. Ξερω οτι αλλοι απλως κλεβουν.. Κ απο αυτους που κλεβουν, αλλοι κλεβουν απο αναγκη, κ αλλοι κλεβουν για να βγαλουν κι αλλα... Δεν ξερω τι θεση να παρω. Νιωθω ασχημα που μιλαω εκ του ασφαλους (αφου το μαγαζακι της αδερφης μου δεν ειναι στο κεντρο -το γνωστο, αν η καταστροφη δεν χτυπησει την πορτα σου, χεστηκες-) .. Αλλα τελικα αν δεν γινοταν ολο αυτο δεν θα ακουγοταν κ καποιες φωνες... Οπως δεν ακουστηκαν στα Τεμπη η' στο Μαλιακο... Η' οταν "εκπυρσοκροτησε" το οπλο του μπατσου που σκοτωσε τον Σερβο μαθητη που ειχε ερθει εκδρομη με το σχολειο του το 1998 στη Θεσσαλονικη.. Εκει ημουν, ελεγα οτι δεν θα το ξεχασω ποτε, κι ομως το ξεχασα.. μεχρι τωρα.. Κ δηλαδη παντα ετσι θα γινεται?? Μα επιτελους ποσο ευκολα ξεχναμε??? Μεχρι την επομενη φορα??? Κ μετα ολα καλα?? Κ τελικα αυτη τη φορα θα αλλαξει κατι?? Η' θα γινει οπως στη Γαλλια, να αγανακτησουν οι νοικοκυραιοι απο τις καταστροφες κ να πουνε ναι, θελουμε μπατσους, θελουμε καμερες κ προστασια, τη βολεψη μας κ την ησυχια μας....???
Μπερδευομαι.. Πολυ!!! Δεν ξερω αν μπορω να εκφρασω ακριβως αυτα που νιωθω, που πιστευω κ δεν ξερω τελικα τι ακριβως πιστευω.. Λυπαμαι τον κοσμο που καταστρεφεται οικονομικα, αλλα καταλαβαινω κ την οργη, το "δεν παει αλλο"... Δυστυχως παντα καποιοι εκμεταλλευονται τις καταστασεις προς οφελος τους... Ως ποτε ομως??? Ας αλλαξει κατι... Το θελω τοσο πολυ.. κι ας ειναι βαρυ το τιμημα, για ολους μας.. Και για μενα, και για την αδερφη μου.. Για ολους μας.. Παλι απο την αρχη. Μονο να αλλαξει επιτελους κατι... Και σιγουρα για κανεναν μας το τιμημα δεν θα ειναι τοσο βαρυ οσο για τη μαμα του Αλεξανδρου... ***

*** the fountain ***

Nαι, σημερα ηταν που θα επαιρνα τις εφημεριδουλες μου κ τον καφε μου κ θα απολαμβανα μια μοναχικη Κυριακη.. Δεν κανονισα καμια εξορμιση, κανενα μεσημεριανο τραπεζι, ειχα μαγειρεψει απο χθες, ειχα καθαρισει το βρωμοσπιτο (βρωμοσπιτο το λεω απο τη μερα που μπηκα, κι αυτο το ατιμο κανει τα παντα για να με επαληθευει!!!), κ σημερα θα ξυπνουσα απλα για να μην κανω τιποτα!!! Ναι καλα... Βγαζω λοιπον το πατουσι μου απο το κρεβατι ζεστο ζεστο , και ΠΛΑΤΣ!!!! Και @@*&%#%@%&^&*&^%$##$$&^&@@**... Καλημερα σας!!! Εδω και τρεις μερες δεν εχει να σταματησει να βρεχει.. Το βρωμοσπιτο, ειναι χτισμενο μεσα σε βραχο (ο οποιος καταλαμβανει κ το μισο σαλονι, εντυπωσιακο κ ομορφο , δε λεω!) , κ τωρα εχω μια φυσικη πηγη μεσα στο σπιτι (δυο-τρεις για την ακριβεια) κ αναβλυζει γαργαρο νερακι... Η σφουγγαριστρα εχει γινει προεκταση του χεριου μου, τα χαλακια μου ειναι 50 κιλα το ενα με τοσο νερο που εχουν πιει, και τα εχω μες στη μεση, μη μπορωντας να τα απλωσω καπου γιατι ,ω ναι, ΑΚΟΜΑ ΒΡΕΧΕΙ!!!!! (ΜΟΛΙΣ ΕΚΑΨΑ ΤΟ ΚΑΛΥΜΜΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ!!! @@%&%$^^&%$) ..επισης, οι τοιχοι γυρω απο το κρεβατι, οι τοιχοι που εβαψα πριν μια εβδομαδα γιατι ηταν μαυροι απο την υγρασια, ειναι γεματοι με μικρες χαρουμενες σταγονιτσες που καταληγουν σε μικρες μικρες λιμνουλες.. Οκ, πλεον, μετα απο ναυμαχια δωδεκα ωρων μπορω να πω οτι κατι εχω καταφερει. αλλα φοβαμαι μην ξυπνησω σε καμια βραχονησιδα προς Σικινο μερια αυριο!! Ευτυχως που το κρεβατι ειναι χτιστο κ μαλλον θα παραμεινω μεσα...
Ουφ.. Περιπετειωδης η ζωη στο νησι.. Ενταξει μωρε, καλο ειναι κ το βρωμοσπιτο.. Σαν το περσινο δεν ειναι, αλλα εχει αγναντι... κ ηλιοβασιλεμα... κ γειτονια ωραια... Κι ας τρεχει το καζανακι, κι ας εχει υγρασια.. ποσο ακομα??? Σε ενα μηνα το πολυ θα εχουμε καλοκαιρι εδω.. Και θα πινω τον καφε μου στην παγκαδα εξω.. Και θα λιαζομαι.. Και οταν θα πιασουν οι ζεστες θα τρυπωνω μεσα στο βραχο μου να δροσιζομαι!!!
Που τη βρισκω τη διαθεση... Νανι τωρα.. Και ελπιζω αυριο το πρωι να πατησω στερια και οχι κανεναν αχινο!!! :p
***

*** παρουσα!!! ***

εδω ειμαι κι εγω... δεν εχω νεα, οι μερες περνανε ομορφα, ησυχα, γλυκα... ω, ναι...*
Ηθελα απλως να δηλωσω "παρουσα", κ να πω οτι μου ελειψε το bloggaki μου και ο κοσμος γυρω απο αυτο... Πρεπει να ξαναβρω τη φορμα μου!!! Δοκιμαστικο post, αυριο θα παρω τις εφημεριδες μου, καφε φιλτρου με αρωμα φουντουκι, full breakfast, κ θα επανελθω...
μου λειψατε, αληθεια!!! (μα ποια ειμαι??? σαν τη Μενεγακη μετα τη γεννα ενα πραμα.. "μου ελειψε η καθημερινη μας επαφη, ολοι εσεις που με στηριζετε με τα καλα σας λογια, σας ευχαριστω απο καρδιας.." τσ τσ τσ... πρεπει οντως να ξαναβρω τη φορμα μου!!!)
***

ΑΝΤΕ!!!***

Και δεν χτυπαει το τηλεφωνο.. Και κοντευουν Χριστουγεννα... Κι εγω ακομα αναρωτιεμαι.. Θα δουλεψω φετος??? Θα ξενιτευτω η' θα μεινω εδω??? Να περιμενω η' να βρω καμια δουλεια του ποδαριου για να σταματησω να ακουω κ τα "τιποτα δεν κανεις", "πολυ καθεσαι", "δεν φτανουν οι διακοπες???" Και φυσικα οι ατακες στο σπιτι.."δεν εισαι φιλοξενουμενη, ζεις κ εσυ εδω!!" (οσο εχω σιδερωσει τον τελευταιο μηνα , μπορει κ να μην εχω σιδερωσει σε ολη μου τη ζωη!!!)
Μα πως να παρω αποφασεις οταν υποτιθεται οτι το θεμα θα ληξει απο μερα σε μερα??? "ναι, περιμενουμε τις πιστωσεις απο το υπεπθ" , "ναι, ξανατηλεφωνηστε αυριο", "ναι, θα βγουν το μεσημερι αργα σημερα τα ονοματα!!", "αχ ξερετε, μπλοκαρε το συστημα, απο δευτερα", "ναι, μια υπογραφη μενει να μπει απο το υπεπθ, κ θα ανακοινωθουν" "μα επιτελους, σταματηστε να τηλεφωνειτε, εχουμε κ αλλα θεματα εκτος απο την εκπαιδευση!!!" (αυτο το τελευταιο, το ειπε γραμματεας στο υπεπθ!!! Θεα , ετσι???)
Και περιμεεεεεεεενουμε.... Και καθοοοοοοομαστε... Ποσα λεφτα εχει γλυτωσει το υπεπθ με τα κενα που εχει αφησει δυο μηνες τωρα.. Ποσους μισθους... Κ ποσα αλλα γλυτωνει χρησιμοποιοντας τους εκπαιδευτικους σαν ωρομισθιους (με 350 ευρω μισθο) αντι για μονιμους η' αναπληρωτες.. (με μισθο γυρω στα 1000 ευρω). Κ αντε αρνησου τη θεση του ωρομισθιου.. Κατρακυλας στον πατο του πινακα, κ την αλλη χρονια φτου κ απ'την αρχη!!! Φτου σας ρε!!!!
Γραφω για να περασει η ωρα, να ξεχαστω λιγο.. Χτυπαει το κινητο μου κ τιναζομαι σαν χαζη.. Μαρτυριο ειναι!!! Ας τελειωσει επιτελους!!! Δυσαρεστα η' ευχαριστα, ας τελειωσει!!!
Δεν μπορω να προγραμματισω ουτε μια εκδρομη για την αλλη εβδομαδα!! Δεν ξερω αν θα ειμαι εδω την αλλη εβδομαδα!! Απο το Σεπτεμβρη δεν ξερω "αν θα ειμαι εδω την αλλη εβδομαδα"... Και αναλωνομαι σε καφεδες, εξοδους κ νοικοκυριο στο σπιτι!! Και δεν λεω οτι περναω ασχημα, μου ειχε λειψει η πολη ολο τον προηγουμενο καιρο... Αλλα δεν εχω την ψυχολογια να ευχαριστηθω τιποτα. Ειμαι σε μια κατασταση που μπορει να ανατραπει απο στιγμη σε στιγμη.. Δεν μπορω να χαρω τους φιλους μου, το σπιτι μου.. Να αλλαξω λιγο τον χωρο μου.. Θα τον χαρω μετα?? η' θα φτιαξω ενα ομορφο δωματιο που θα σκονιζεται ολο το χειμωνα??
...αντε...***

***...λελελελελελελελελε...***

Και μακαρι να ειχα κατι να πω... Μακαρι να ημουν ακομα στον κοσμο μου, στο ροζ συννεφακι μου.. Αλλα δεν ειμαι!! Κ το χειροτερο ειναι οτι δεν ξερω που ειμαι τελικα!! Περιμενω.. Ακομα περιμενω, οπως κ χιλιαδες αλλοι εκπαιδευτικοι.. Περιμενω ποτε θα κανει τα conne του ο νεος Υπουργος παιδειας, να δει ποιος θα παει που, κ μετα αν θυμηθει να υπογραψει κ κανενα εγγραφο μπας κ δουλεψουμε κ εμεις φετος.. Κ τα παιδακια μου στο νησι ακομα δεν εχουν γυμναστη.. Κ ημουν εκει οταν ειχαν ανοιξει τα σχολεια, πηγα κ στον αγιασμο τους.. "Κυρια τι ωραια που θα σας εχουμε κ φετος!!" "Κυρια, πρωτη μερα ποδοσφαιρο!!!" ... Που να ηξεραν τα πουλακια μου οτι μονο ποδοσφαιρο θα παιζουν, αφου η ωρα της γυμναστικης ειναι κενη ακομα..
..Κ περιμενω..Κ δεν μπορω να ξεκινησω αλλη δουλεια, πως να ξεκινησω??? Αφου ειμαι να φευγω απο μερα σε μερα.. Διακοπες διαρκειας.. ΦΤΑΝΕΙ!!!!


Σημερα εχει γενεθλια η αγαπη της ζωης μου. Ο ανθρωπος που με μεγαλωσε, που μου εμαθε τα παντα, που με πηγε παντου, που ζησαμε μαζι τα 5 πιο καθοριστικα χρονια της ζωης μου..
Ταξιδια, μουσικες, παρεες, τροπος ζωης.. Ολα δικα του.. Κ τα μοιραστηκε μαζι μου τοσο γλυκα.. Μονο που δεν την αντεξα την Αθηνα.. Μαλλον ενιωθα μικρη για νοικοκυριο.. Ειχα ακομα λιγο τρελα μεσα μου.. Αν κ ετσι κ αλλιως η ζωη μαζι του μια τρελα ηταν.. Μαλλον ανωριμη ημουν. Περασαν κ τρια χρονια. Σε τρεις μερες κλεινουν ακριβως τρια χρονια που τον αφησα. Τετοια μερα, στα γενεθλια του, ημασταν στη Λισαβωνα.. Σαν αυριο , στη γιορτη μου, γυρισαμε Αθηνα, στο σπιτακι μας.. Κ μετα απο δυο μερες εφυγα.. Δεν ξερω αν εκανα καλα. Εζησα τοσο ομορφα πραγματα σ'αυτα τα τρια χρονια.. Κυριως δυνατες φιλιες!! Δεν μετανιωνω.. Απλα ειναι που παντα πιστευα οτι μια μερα θα καταληξουμε παλι μαζι, οτι θα ζησουμε μαζι για παντα. Την ανοιξη που τον πηρα τηλεφωνο στη γιορτη του (ειχαμε να μιλησουμε απο τα χριστουγεννα), μου ειπε οτι παντρευτηκε με πολιτικο.. Η κοπελα του ηταν εγκυος. Εκλαψα πολυ, παρα πολυ (κ ακομα κλαιω καμια φορα). Δεν ξερω αν θα καταληγαμε μαζι, εχω τραβηξει κ εγω το δρομο μου ετσι κ αλλιως.. Απλα ποναει πολυ η στιγμη που συνειδητοποιεις οτι το τελος ειναι οριστικο.. Οριστικοτατο!!! Σημερα δεν τον πηρα τηλεφωνο, εμαθα οτι γεννησανε πριν μια εβδομαδα..
Ειναι που μ'αυτο τον καιρο, αυτη την αδρανεια στη ζωη μου κ την αβεβαιοτητα δεν γινεται να μη τα σκεφτομαι ολα αυτα.. Πριν τρια χρονια τετοιες μερες αλλαξε ολη η ζωη μου.. Καλυτερα?? Χειροτερα?? Θα δειξει... Προς το παρον καλα παει.. Αλλα να μη γκρινιαξω κ εγω λιγο????

... Ειναι κ αυτη η βαρκουλα που ειδα σημερα στην Τσιμισκη κ μου γαμησε τελειως την ψυχολογια...*
***

***...Εκτος πραγματικοτητας...***

Και ειναι ωραια γαμωτο... Γιατι να μην ειναι παντα κ παντου ετσι???

***

***...say something, anything!!!***

***...Εκπαιδευτικο ετος 2006-2007...***

*ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2006

Ο μισος με βρισκει να ζω ακομα στη Χαλκιδικη, να συνεχιζω την καλοκαιρινη μου δουλεια (την ιδια καλοκαιρινη δουλεια εδω κ 7 χρονια, "τα καλοκαιρια της μαρμοτας") κ να ζω εναν αμφιβολλου σημασιας -για μενα- καλοκαιρινο ερωτα... Εξορμησεις με τις φιλες, Θασος, οοοολα ta beach bar της Χαλκιδικης, εν αναμονη του πολυποθητου τηλεφωνηματος απο καποια εκπαιδευτικη διευθυνση, οπουδηποτε στην Ελλαδα, για να αρχισω κ εγω να ασκω το λειτουργημα μου κ να αφοσιωθω στην βελτιωση της φυσικης καταστασης των απανταχου ελληνοπαιδων!!! Το τηλεφωνημα δεν ηρθε, ανακαταταξεις στο σπιτι, ξενυχτια με βαψιματα, χτισιματα κ ξεκαθαρισμα ντουλαπων κ συρταριων... (επωδυνο, ξυπνησαν πολλα φαντασματα του παρελθοντος!!!)

*ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2006

Υπογραφω 3 συμβασεις, τρεχω σε δημους, σε ομαδες, σε ιδιωτικα κολλεγια, (καλε μεχρι κ aerobic διδαξα...λεμε τωρα...) συνεχιζω να ζω τον αμφιβολλου σημασιας -για μενα- καλοκαιρινο ερωτα, κ καπου στα μισα του μηνα αρχιζει η τρελη κουρσα που κρατησε ολο το χειμωνα, κανοντας ενα απιστευτο διδυμο με τη ζουζου μου, κ ξεσηκωνοντας ολη τη νυχτερινη Θεσσαλονικη, απο Πανοραμα μεχρι παραλια... Θα αφησουν εποχη τα "παμε για μια μπυρα" Σαββατο μεσημερι, που κατεληγαν σε επιστροφη στο σπιτι Κυριακη πρωι (μετα την εκκλησια!!!) Ηighlight του μηνα, το τετραημερο στο Λονδινο... (ε ζουζου???)

*ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2006

Γιορτες, γενεθλια, κ μαλακιες αφορμες που οδηγουσαν σε υπερμαραθωνιους εορτασμους που ξεκινουσαν Πεμπτη βραδυ κ τελειωναν Δευτερα μεσημερι με τον απαραιτητο καφε μετα τη δουλεια...Ενα ξεσαλωμα, με γελιο, με κλαματα, με βουτιες στο Θερμα'ι'κο (ποτων, βιβλιων, σημειωσεων, αναμνησεων...)..Κ καπου εκει δινω κ ενα τελος στον καλοκαιρινο ερωτα, προκαλωντας πονο κ μια κατασταση απο την οποια εκανα καιρο να καταφερω να ξεφυγω.. (ειναι μικρη αυτη η πολη, αντε τωρα!!!)

*ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2006

Ο μισθος εξακολουθει να φευγει σε εξοδους, σε παρτυ κ μαλακιες ψωνια... Μηδεν προβληματα, εχει στρωσει η φαση με τις δουλειες κ ερχονται τα Χριστουγεννα.. Δυο εβδομαδες διακοπες!!! Κ αφου δεν εχει χιονισει πουθενα να παρουμε τα βουνα, αποφασιζουμε να κανουμε τις διακοπες μας στην πολη μας.. Εγκαθισταμαι κανονικα στο σπιτι της ζουζους κ του μυρμηγκιου, παιρνουμε ενα puzzle με 1500 κομματια, κρασια, πολλα κρασια κ αρχιζουμε... Δεν περασε βραδυ που να μη βγουμε, ακομα κ αν το αποφασιζαμε στις 3 τη νυχτα.. Γελιο, πρωτοχρονια στην παραλια με μια σαμπανια μονες, φωτογραφιες με αγνωστους, αγκαλιες, αγαπες.. Κ καπου εκει, λιγο πριν τα Χριστουγεννα, σαν παραμυθι, ηρθε ο ερωτας.. Που ηταν διπλα μου τοσο καιρο κ δεν τον εβλεπα.. Κ γινονται ολα ονειρεμενα!!! Ολα ομως!!! ...*

*ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2007

Κι εκει που δεν θελω τιποτα αλλο απο τη ζωη μου, εκει που ζω την απολυτη ευτυχια... 11 Ιανουαριου... "Απο την διευθυνση πρωτοβαθμιας εκπαιδευσης Κυκλαδων.. Κενη θεση στην Ιο.. Αποδεχεστε??" Κ κλαιω.. κ γελαω.. κ ενας πανικος.. κ δεν ξερω τι να κανω.. "Τη Δευτερα να παρουσιαστειτε στο σχολειο" Πεμπτη ηταν.. Κ που θα αφησω τον αγαπημενο μου??? Τις φιλες??? κ που? Στην Ιο!!! Στο νησι που η ζουζου εχει περασει ολα της τα καλοκαιρια!! Που την ξερουν κ οι πετρες!! Κ θα παω εγω μονη.. "Αποδεχομαι..." Κ ξεκιναει ενα τετραημερο αποχαιρετισμων.. Ο,τι πιο εντονο εχω να θυμαμαι απο το χειμωνα, ο,τι πιο ομορφο, ο,τι πιο δυσκολο... "που παω???" Κ μπαινω Γεναρη μηνα σε πλοιο για Κυκλαδες.. Αδειο.. Με τη μαμα ευτυχως!!! Κ φτανω, κ βρισκω φιλους της ζουζους (μετραει στο νησι λεμε!!!) κ βρισκω το παραμυθενιο σπιτακι.. κ το ερωτευομαι.. Κ προσαρμοζομαι στη νεα καθημερινοτητα..

Προσαρμοζομαι???

*ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2007

Ωραια.. Ωραια κ στο σχολειο, ωραια κ στο σπιτι, καλες παρεες, αλλα ολοι λειπουν.. Οσοι αγαπω λειπουν!!! Κ φρικες... Ατελειωτα βραδια, δεν κοιμαμαι πριν τις 5, με ενα μπουκαλι ρακι αγκαλια κ να κλαιω.. Παραπονο. Κ η αγαπη δοκιμαζεται.. Κ περιμενω.. "ελα να το μοιραστεις μαζι μου.. Ονειρο ειναι , πρεπει να το δεις.. Ελα.." Σιωπη.. κ κλαμα...

*ΜΑΡΤΙΟΣ 2007

Ανοιγει ο καιρος... Ανοιγει η καρδια μου.. Ακομα περιμενω.. Ακομα σιωπη... Ενα πρωι κανω μαθημα κ βλεπω το μυρμηγκι!! Εκπληξη!!!! Φιλες!!! Σταθερες αξιες!!! Χαρα, τοση πολλη χαρα!!! Κ ολα αρχιζουν να φτιαχνουν.. Κ το νησι ομορφαινει ακομα περισσοτερο...

*ΑΠΡΙΛΗΣ 2007


Η αγαπη απομακρυνεται ολο κ πιο πολυ.. κ ποναω... Ερχεται το Πασχα ομως, θα γυρισω, θα αλλαξουν τα πραγματα, θα τη βρουμε την ακρη, θα... Κ ερχεται η ζουζου!!!!!! Κ τιναζουμε το νησι στον αερα!!! Μπηκαμε στους ρυθμους μας, με τα εξω μας κ τις μαλακιες μας!!! Κ επιστρεφουμε μαζι για Πασχα στην πολη.. Κ ειναι σαν να μην περασε μια μερα!! Κ η αγαπη εκει, κ οι φιλοι εκει.. Ολα εκει κ ολα ονειρεμενα!!! Κ η δυσκολη επιστροφη στο νησι... Ο αποχωρισμος... Κ γυρνωντας, με περιμενει μια βραδυνη δουλεια, η παρεα εχει μεγαλωσει κι αλλο, τα μαγαζια ανοιγουν...





*ΜΑΗΣ 2007


Καλοκαιρι!!! Τα Σαββατοκυριακα γεματα, ερχονται οι φιλοι, αρχιζουν τα πρωτα παρτυ, αρχιζω παλι να φλερταρω (η αγαπη απλως με επιβεβαιωνει στο οτι δεν αντεχει στην αποσταση.. κριμα.. εγω αντεχω.. αλλα δεν με κρατας..) , ενα τριημερο αστραπη στην πολη (springfesten ηταν αυτο!!!) που μου εφερε λιγο τα πανω κατω, επιστρεφω κ αμεσως ερχονται το μυρμηγκι κ η ζουζου μαζι, κ αρχιζω κ εγω επιτελους να εκτιμω πραγματικα τη ζωη μου εδω.. Κ τους ανθρωπους που εχω διπλα μου!!!






*ΙΟΥΝΗΣ 2007


Κ αρχιζει η αντιστροφη μετρηση... Ακομα μια εβδομαδα σχολειο, κ στο τελος του μηνα adios.. Κ πιανω τον εαυτο μου να μη θελει να φυγει, να μη θελει να αφησει το κουκλοσπιτο, τα παιδακια στο σχολειο, τις παραλιες του νησιου, την αγκαλια που εχει βρει κ τα αλλαξε ολα...


Δεν θελω να φυγω... Θελω να ειμαι κ του χρονου εδω.. Να δω τα μικρα μου να μεγαλωνουν, να περασω εναν ακομα χειμωνα που ξερω οτι αυτη τη φορα θα ειναι απο την αρχη ομορφος, να λεω καλημερα σε ολο τον κοσμο οταν βγαινω απο το σπιτι μου, να πινω καφε στο καφενειο μετα το σχολειο το μεσημερι, να βλεπω καθε απογευμα το ηλιοβασιλεμα στην αυλη μου, να αραζω στην αιωρα στο μαγικο σπιτι στο Μυλοποτα, να κρατησω αυτη την αγκαλια...


***






***Κ αυτο που μενει... Μια πικρια για την αγαπη που χαθηκε, γιατι ξερω οτι ηταν αγαπη, μια ευτυχια που εχω στη ζωη μου τη ζουζου κ το μυρμηγκι, μια νοσταλγια για οσα μου εχουν λειψει, κ μια χαρα, μια γλυκα για την αγκαλια που βρηκα κ την αγαπη που ερχεται...***

***...Για την Αμαλια...***

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαΐου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/ 1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του ΕΣΥ:«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα.

Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ. ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: inf0@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515).

***...Spring07Festen Vs FarOut..***

..Καθε λιμανι και καημος...***

***...Voila!!!***

Eγω την προσκληση εχει μερες που την πηρα... ΕΕΕεεε ντακς μωρε.. Αργησα λιγο, καταλαβαινω την αγωνια της blogoσφαιρας να μαθει για μενα, αλλα επρεπε να το δουλεψω λιγο πρωτα.. Μετα λοιπον απο μια εβδομαδα αναζητησης κ διαλογισμου στα καλυτερα (οινο)πνευματικα κεντρα του νησιου, τα βρηκα (λεμε τωρα) με τον εαυτο μου κ μπορω να αποκαλυψω καποιες απο τις αγνωστες πτυχες του που κ εγω η ιδια εμεινα αφωνη οταν ανακαλυψα!!! Οριστε ρε vsls !!! (ναι, αυτος φταιει, αυτον να δειρετε!!) Iδου!!!

1.Η απολυτη ευτυχια για σας ειναι?
Οι στιγμες με την οικογενεια μου κ τους φιλους μου... Αξια: ανεκτιμητη!!!
(παιρνω ποσοστα απο γνωστη τραπεζα, για να μεταφερω αυτουσιες καποιες διαφημηστικες ατακες στο blog μου, οι οποιες θα δημιουργησουν τους απαραιτητους συνειρμους στους αναγνωστες, που φυσικα θα σπευσουν για να βγαλουν πληθος νεων πιστωτικων καρτων!!! ..η' μηπως οχι???).

2.Τι σας κανει να σηκωνεστε το πρωι?
Η σκεψη οτι μου απομενουν μονο 5 με 7 λεπτα για να ετοιμαστω κ να τσακιστω να φυγω!!!
(νωριτερα δεν παιζει, με τιποτα!!).

3.Η τελευταια φορα που ξεσπασατε σε γελια?
Το πρωι στο σχολειο, που περνουσε απο το δρομο ο παππουλης -μορφη του νησιου- πανω στο μουλαρι του με απιστευτη (χωρις πλακα) ταχυτητα, οπως παντα, κ τα καμαρια μου απο το γηπεδο του φωναζανε "σουζα ρεεεε!!" "σηκωσε το!!" "μια ροδα!!" κ τετοια..

4.Το βασικο γνωρισμα του χαρακτηρα σας ειναι?
Οι ανασφαλειες μου.

5.Το βασικο ελαττωμα σας?
Οι ανασφαλειες μου.

6.Σε ποια λαθη δειχνετε τη μεγαλυτερη επιεικεια?
Στα ορθογραφικα κ στα "κατα λαθος"... (μμμμ... ναι...)

7.Με ποια ιστορικη προσωπικοτητα ταυτιζεστε περισσοτερο?
Δεν ξερω, αλλα η πρωτη που μου ηρθε στο μυαλο ειναι η Frida Calo. E, αυτη θα πω!!

8.Ποιοι ειναι οι ηρωες σας σημερα?
Οι μαμαδες.

9.Το αγαπημενο σας ταξιδι?
Το επομενο.

10.Οι αγαπημενοι σας συγγραφεις?
Πεσσοα, Μαρκεζ, Σεπουλβεδα κ αλλοι.. (view my complete profile λεμε!!)

11.Ποια αρετη προτιματε σε εναν αντρα?
Την αυθεντικοτητα.

12. ...και σε μια γυναικα?
Το ενστικτο!! (μεγαλη αρετη!!)

13.Ο αγαπημενος σας συνθετης?
Ο Συνθετης Στιχουργος. (οκ, κλεβω, το μεταφερω αυτουσιο, αλλα ακομα γελαω ρε συ vsls!!! κορυφαιο!!!)

14.Το τραγουδι που σφυριζετε κανοντας ντους?
Ειναι πολυ πλουσιο το ρεπερτοριο, αλλα πολυ μικρο το θερμοσιφωνο για να προλαβω να σφυριξω κιολας!!)

15.Το βιβλιο που σας σημαδεψε?
"Το βιβλιο της ανησυχιας" του Πεσσοα.

16.η ταινια που σας σημαδεψε?
Το "the fountain". (συνεβη προσφατα, κ δεν μπορω να σκεφτω οποιαδηποτε αλλη..)

17.Ο αγαπημενος σας ζωγραφος?
Frida Calo, Juan Miro.

18.To αγαπημενο σας χρωμα?
Πρασινο._

19.Ποια θεωρειτε ως τη μεγαλυτερη επιτυχια σας?
Το οτι εχω καταφερει να κρατησω γυρω μου καποιους ανθρωπους που αγαπω.. (που να φυγουν μακρια με τις αλυσιδες κ τις σιδερενιες μπαλες..)

20.Το αγαπημενο σας ποτο?
Strawberry Daquiri!!! Κυλαει στις φλεβες μου!!!

21.Για ποιο πραγμα μετανιωνετε περισσοτερο?
Για την αναβλητικοτητα μου.

22.Τι απεχθανεστε περισσοτερο απ'ολα?
Την υποκρισια.

23.Οταν δεν γραφετε, ποια ειναι η αγαπημενη σας ασχολια?
Να διαβαζω αυτα που εχω γραψει!

24.Ο μεγαλυτερος φοβος σας?
Ο θανατος της μαμας μου.

25.Σε ποια περιπτωση επιλεγετε να πειτε ψεματα?
Οταν η αληθεια ποναει κ δεν βοηθαει.

26.Ποιο ειναι το μοτο σας?
Παντα να γελαμε!! Ακου λεει!!! ***

27.Πως θα επιθυμουσατε να πεθανετε?
Ανωδυνα κ ακαριαια.

28.Εαν συνεβαινε να συναντησετε τον Θεο, τι θα θελατε να σας πει?
Την αληθεια.

29.Σε ποια πνευματικη κατασταση βρισκεστε αυτο τον καιρο?
Τραλαλαλαλαααααααααααααααααααααα!!!

***

***..TheRe iS a LiGHt tHaT NevEr GoEs OuT..***

WaLk ThRouGH HAppINeSs ...*

***Ο,τι να 'ναι!!***

Γινονται πολλα, εχω εμπνευση, εχω τρελη ανατροφοδοτηση για πολλα posts, αλλα δεν μπορω να κλειστω μεσα!!! Καλοκαιριασε λεμε!!! Kαποιος να με μαζεψει...***

Καλο μηνα να εχουμε!!!***

**..Δουλεια δεν ειχε ο διαολος..**

Θα πω τον πονο μου... (λεμε τωρα..) Το Σαββατοκυριακο που περασε, δουλεψα ωσαν barwoman (yeah!!) σε ενα απο τα πιο αξιολογα μπαρακια του νησιου.. (αν οχι το καλυτερο!)
Με μουσικαρες, με γελιο, με την παρεα να μου κανει πλακα εξω απο τη μπαρα, να μου παραγγελνουν τα πιο απιθανα coctails κ να μου ευχονται καλη σταδιοδρομια στη νυχτα!! Ωραια ηταν, δεν το ειχα ξανακανει, αλλα λεω να το ξανακανω!! Πειραζει??? Εμενα οχι, τους φιλους οχι, τον περισσοτερο κοσμο οχι!! Τοτε γιατι να εισπραττω τοση αρνητικη ενεργεια απο καποια (λιγα ευτυχως, αλλα καθολου διακριτικα) ατομα στο μαγαζι που με κοιτουσαν κ σχολιαζαν λες κ ημουν καμια πουτανα?? Εντωμεταξυ πιο σεμνα ντυμενη δεν γινεται.. (παρα τις οποιες προτροπες!!)
Και λεω τωρα εγω.. Ειμαι στο νησι ολο το χειμωνα, ειμαι ωρομισθια (που σημαινει οτι παιρνω το 1/3 του βασικου μισθου ενος διορισμενου γυμναστη, κ πληρωνομαι μια φορα καθε 3-4 μηνες -για να μου φαινονται πολλα!!- , οποτε οσα κ να ειχα στην ακρη εφυγαν ευκολα κ αβασανιστα..). Αρα κατι επρεπε να γινει μαλλον.. Κ φυσικα η μονη λυση κ (γιατι οχι???), η πιο ευχαριστη ηταν το barwomanιλικι.. Αφου ετσι κ αλλιως θα εβγαινα για ενα ποτο (κ δυο..κ τρια..), αφου εμεις κ εμεις ειμαστε, γιατι να μην σερβιρω εγω σε ολους?? Ολο το χειμωνα στο σπιτι αυτο δε γινοτανε?? ΤΟΤΕ ΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙΣ ΜΩΡΗ ΚΑΡΙΟΛΑ ΜΕ ΤΑ 50 ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΙΡΑ ΦΡΑΓΚΑ Κ ΜΕ ΚΟΒΕΙΣ ΕΤΣΙ??? ΣΟΥ ΠΗΡΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΗΠΩΣ??? Ουφ...
Αφου στο σχολειο κ στο μαθημα μου ειμαι κυρια, τι ζορι τραβανε?? Κ στο κατω κατω στο δημοτικο ειμαι, δεν παιζει να ερθει παιδακι στις 2 τη νυχτα να μου πει "Ελα κυρια, γαμησε μας με το volley, πιασε ενα cuba libre κ γρηγορα!!" Δηλαδη αν ημουν σε ενα σχολειο στη Θεσσαλονικη κ το βραδυ δουλευα σε ενα bar, θα το ηξερε κανεις?? Αλλα βεβαια, ειναι ακομα Απριλης, δεν εχουμε με τι να ασχοληθουμε εδω, ας κραξουμε τη γυμναστρια..
Μαλακες! Σας κραζω κ εγω.. Πειραζει??
Στο διαολο ρε.. Εγω τα Σαββατοκυριακα μου θα βαζω ποτα κ θα γουσταρω!! Κ ειμαι και καλη τελικα, αληθεια!! :):):) ..Λες να αλλαξω επαγγελμα?? Ετσι κ αλλιως αν περιμενω να πληρωθω απο τη Μαριεττα, παλι στο αλκοολικι θα καταληξω!! Ε, τωρα ειναι κ τζαμπα! :p

***

** ΜΟΥΣΟΥΔΙ ΜΟΥ!! **

Μου λειπεις βλακεντιο μου!!!***

*..walk through happiness..*

Δεν ξερω πως να ξεκινησω... Με το "the fountain".. Με το ξημερωμα της Μ.Πεμπτης στις 9 το πρωι, εξουθενωμενη κ βγαζοντας πανω στην κιτρινη μπλουζα (οχι τη δικη μου) το κλαμα δυομιση μηνων.. Με το ξημερωμα της Τεταρτης του Πασχα που κατεβηκαμε απο το σπιτι για ενα τσιγαρο στην παραλια.. Με τα στριμμενα χαρτακια.. Με την ανακουφιση που ενιωσα συνειδητοποιωντας οτι οι φιλες ειναι κ θα ειναι εκει, κ θα περνανε ομορφα.. Με τις μουσικες κ τα soundtracks της ανατολης.. Mε τον πονο του αποχαιρετισμου μεσα στην παραζαλη του αλκοολ.. Με το οτι καταφερα να πω αυτο που ηθελα (..κι ας τις φανταζομουν αλλιως τις συνθηκες!!) Με την υπεροχη ανατολη που ειδα ταξιδευοντας, πετωντας πανω απο τη Χαλκιδικη.. Κ μετα εσβησα..***

***..Γυρισα..***

...Γυρισα; ***

**..my life..**

Παντα, μα παντα στη ζωη μου συνδιαζα ολες τις εντονες στιγμες της ζωης μου, κ τις ευχαριστες, κ τις δυσαρεστες με ενα τραγουδι.. Ειναι λιγο νωρις για να παρουσιασω το "the soundtrack of my life", κ επισης πολυ μα παρα πολυ δυσκολο να μιλησω για τραγουδια χαρακτηριστικα για το ειδος που μου ζητησε ο Pan (ο οποιος ειναι η αφορμη κ ο παρακινητης του παροντος post!), αφου δε ξερω τι να πρωτοδιαλεξω.. Θα κανω ζαβολια λοιπον, κ θα αναφερω απλα τα αγαπημενα μου, αυτα που με εχουν καθηλωσει, συνηθως σε ανυποποτο χρονο.. (πειραζει?)

Killing smile -death in vegas (γιατι ειναι αυτο που με ακολουθει παντου τον τελευταιο καιρο, η μουσικη επενδυση μιας απο τις πιο ομορφες κ πικρες στιγμες της ζωης μου..*)

with or without you -u2 (οχι τοσο για το ιδιο το τραγουδι, που ετσι κ αλλιως μ'αρεσει, οσο για το οτι καθε φορα που το ακουω ειναι σαν να ξαναβρισκομαι στις docas στη Λισσαβωνα..)

miserere -The cat empire (γιατι οι στιχοι του ειναι η ζωη μου..)

again -Archive (για τη μελωδια κ αυτη την απιστευτη φωνη..)

laid & Say something -James (γιατι ειναι οι φιλες μου κ τα καλοκαιρια μου!!)

It's All True & Grand Canyon -Tracey Thorn (γιατι ειναι ολα τα tanqueray-tonic του κοσμου!!)

Mr.Brightside -Killers
Where is my mind? -Pixies (για τις μαλακιες στο αυτοκινητο!!)

Just when I needed you -Santessa (γιατι μου εφερε μια απαντηση εκει που ειχα σταματησει να ρωταω..*+*)


Ξεφυγα ε?? Πηρα φορα κ σταματαω γιατι εχω ηδη αρχισει να ταξιδευω μακρια.. Θα συνεχισω μονη μου!!
Thanks Pan!! :):)
***

...*

GETTIN' AWAY WITH IT ALL MESSED UP...*+*

**..moonlight..**

..Δεν ξερω τι να πω κ δεν υπαρχουν λογια. Δεν εχω εμπνευση για γραψιμο, εχω μεινει αφωνη απο τη απιστευτη "φεγγαραδα" που βλεπω αυτη τη στιγμη στα ποδια μου, στο λιμανι του νησιου.. Ουτε φωτογραφια εχω.. Αλλα θα μεινει μεσα μου, το ξερω.. Καληνυχτα..***